Pleidooi Pro hondenbelasting

Onderstaand bericht ontving ik van Wil Han. Ik plaats het bericht als en blogpost omdat ik wil graag de discussie die Wil graag wilt zo opgang brengen. Ik ben benieuwd naar de reactie

Inleiding
Een goede discussie vereist niet enkel woord maar ook wederwoord, laat ik dan de knuppel maar eens in het hondenhok gooien. Wel wil ik opmerken

Ik bezit geen hond maar moet wel via de algemene middelen van de gemeentelijke begroting behoorlijk bijdragen aan de voorzieningen voor honden. Een reële schatting van de kosten, die afhankelijk is van de getroffen voorzieningen, is dat deze gemiddeld € 400 tot € 500 per jaar per hond bedragen, dit is wel een veelvoud van de te betalen hondenbelasting.

We moeten het hoger beroep van de gemeente Sittard afwachten maar het is principieel oneerlijk om de niet-hondenbezitter te laten betalen voor voorzieningen die de overlast veroorzaakt door honden moeten tegengaan. Ik heb geen enkele hekel aan honden maar wel aan grove rechtsongelijkheid, immers 90% betaalt mee voor 10% hondenliefhebbers. Zo objectief moeten ook hondenbezitters wel zijn.

*******

Doel
Het ontbreekt in gemeenten in Nederland helaas te vaak aan een zuiver en objectief beleid ten aanzien van honden en hondenbezit. Het doel van deze notitie is dan ook het aanreiken van argumenten en elementen om een goed en rechtvaardig hondenbeleid op te zetten en om het profijtbeginsel in te voeren.

Als voorbeeld zal gebruik worden gemaakt van een zeker niet volledige casus gemeente X. Deze gemeente heeft een folder uitgegeven over honden maar betwijfeld kan worden of dit werkelijk een beleid is dat objectief recht doet aan niet-hondenbezitters en ook de toets der kritiek kan doorstaan. Het verhaal over honden gaat immers veel verder dan alleen maar hondenbelasting en de specifiek voor honden bestemde voorzieningen zoals de bekende uitlaat- en uitrenveldjes voor honden.

Bewust zal niet worden ingegaan op de economische aspecten van honden m.b.t. dierenspeciaalzaken of diervoederbedrijven, dierenartsen, dierenambulance etc.. Temeer niet omdat deze bedrijven en activiteiten duidelijk enkel en alleen ten dienste staan van het privé-bezit van betrokken derden, de hondenbezitter.

Overweging vooraf
De totale kosten, inclusief de niet-directe, die voor honden worden gemaakt behoren te worden betaald uit de hondenbelasting. Als de kosten niet volledig zijn gedekt zullen deze mede worden gedragen door alle burgers samen vaak door bekostiging uit de algemene middelen. De niet-hondenbezitter wordt dan op deze wijze door de overheid ongewild verplicht om financieel bij te dragen aan iets waar hij geen profijt van heeft, integendeel. In dat geval is er sprake van grove rechtsongelijkheid, honden zijn immers een volstrekte privé aangelegenheid waarvan alle kosten principieel ten laste van de hondenbezitter behoren te komen, het zo genoemde profijtbeginsel. Het toepassen van dit profijtbeginsel op hondenbezit kan het effect hebben dat het aantal honden wellicht minder wordt, met alle consequenties van dien.

Enige algemene informatie
Om de gedachten te bepalen over de omvang en de aard van de problematiek, enige algemene gegevens over honden in Nederland.
– Het aantal honden wordt geschat op 10% van het aantal inwoners, dus ± 1.600.000.
– Het aantal mensen per jaar dat medisch moet worden behandeld vanwege beten is ± 120.000.
– Het aantal mensen per jaar dat zich in een ziekenhuis of poliklinisch moet laten behandelen is ± 12.000.
– Het aantal mensen per jaar dat in een ziekenhuis wordt opgenomen als gevolg van beten is ± 240.
– Het aantal mensen per jaar dat overlijdt door een dodelijke hondenbeet is gemiddeld meer dan 1.
– Het aantal mensen dat jaarlijks werkelijk wordt gebeten is onbekend.

Ook het vermelden van enkele extremen met betrekking tot honden is nuttig om te beseffen hoe buitenissig en onzinnig er soms met honden wordt omgesprongen.
– Er zijn hondenhotels, het summum verrijst in Gilze, houten huisjes met vijf sterren.
– In de dierenspeciaalzaak zijn wandelwagens en elegante kleding voor honden te koop.
– Vele honden lijden door snacks aan overgewicht en vetzucht.
– Ruim eenderde van de hondenbezitters laat TV of radio aan als er niemand thuis is (Nuon).
– Op de site http://www.marryyourpet.com kunnen baasjes en bazinnetjes met hun dier trouwen.
– Ook bestaat er de huisdierenhoroscoop, uiteraard onmisbaar.

Gegevens gemeente X
De gemeente X telt momenteel rond de 62500 inwoners. Op basis van de eerder genoemde 10% van het aantal inwoners komt het geschatte aantal honden voor deze gemeente neer op ± 6250. Het aantal speciale hondenuitlaatplaatsen is meer dan 70. Niet bekend is hoeveel vierkante meters van het openbare groen er zijn bestemd voor hondenterreinen en -stroken, voor uitlaten en uitrennen.

Volgens de belastingverordening moet iedere inwoner van X die één of meerdere honden heeft, hondenbel¬asting betalen. Daarbij geldt een speciaal tarief voor hondenkennels die geregistreerd zijn bij de Raad van beheer op kynologisch gebied in Nederland. Echter, deze indicatie is onjuist omdat de Raad een overkoepelende vereniging is van verenigingen die met deze Raad overeenkomsten hebben gesloten.
Onbekend is om hoeveel al dan niet geregistreerde kennels het in X gaat die gebruik maken van dit speciale tarief. De gemeente stelt dat de opbrengst van de hondenbelasting ondermeer voor aanleg en onderhoud van de hondenuitlaatplaatsen wordt gebruikt maar verdere gegevens ontbreken.

Volgens de belastingwijzer 2009 bedragen de tarieven voor de hondenbelasting:
– 1e hond € 75,60
– 2e en volgende hond, per hond € 110,40
– kennel € 195,40
De hondenbelasting stijgt met de trend, voor 2009 was dit 2,5%, welke trend dit is wordt echter niet nader omschreven. Of eigenaren van honden de hondenbelasting ook daadwerkelijk betalen, wordt door de gemeente regelmatig gecontroleerd via uitbesteding. Niet bekend is of er wanbetalers zijn en ook niet of er subsidie kan worden verkregen voor hondenbezit.

Casus X
Honden kosten geld, veel geld. Op grond van de onderstaande inventarisatie valt te veronderstellen dat de kosten hoger zijn dan de inkomsten uit de hondenbelasting. Consequentie daarvan is dat de niet-gedekte kosten zullen worden betaald uit de algemene middelen. In dat geval betaalt ook de niet-hondenbezitter omdat deze via de algemene middelen gewoon verplicht bijdraagt. Dit is niet rechtvaardig en terecht stelt het verkiezingsprogramma van het CDA in X voor de raadsperiode 2006-2010 in artikel 2.6:
Het toepassen van het profijtbeginsel op de aparte voorzieningen voor honden
om deze te laten bekostigen door de eigenaren acht het CDA noodzakelijk.
Het profijtbeginsel is een breed door de Raad aangenomen algemeen uitgangspunt voor het toerekenen van kosten waarbij geldt dat de gebruiker betaalt. Om dit te kunnen effectueren moeten de werkzaamheden door en voorzieningen van de gemeente worden geïnventariseerd.

Een inventarisatie voor het hebben en het houden van honden door burgers is te splitsen in administratieve werkzaamheden, terreinen en voorzieningen alsmede andere belangrijke aspecten. Achter de genoemde posten en aspecten zal door het ambtelijke apparaat nog wel de exacte kosten in euro’s moeten worden geplaatst nodig voor het bepalen van de werkelijke kosten per hond om zo het profijtbeginsel toe te passen.

Administratieve werkzaamheden:
– registreren van de hond
– verlenen en bijhouden van de vergunning
– heffen en verwerken van de hondenbelasting
– opnemen en verwerken van klachten
– controleren via huis aan huis methode op bezit hond
– verwerken van de gegevens van de huis aan huismethode
– handhaven in het kader van de APV
– uitschrijven en innen van boetes en aanmaningen
– zo nodig, doen van aangifte met vervolgtraject
– andere aanvullende werkzaamheden

Terreinen en voorzieningen:
– verwerven en aanleggen van terreinen voor het uitlaten en/of uitlopen
– controleren van de staat van de terreinen
– aanleggen, onderhouden en regelmatig vervangen van de bodembedekking
– aanleggen, onderhouden en bijhouden van overige beplantingen
– aankopen, plaatsen en onderhouden van afrasteringen
– aankopen, plaatsen, onderhouden en legen van afvalbakken
– aankopen, plaatsen en onderhouden van aanduidingborden met palen
– schoonhouden, handmatig dan wel mechanisch, van het terrein
– aankopen en plaatsen van hondenafvalbakjes
– controleren, schoonhouden en onderhouden van speciale hondenafvalbakjes
– aankopen en ter bestemder plaatse bijvullen van opruimzakjes voor hondenafval
– verwijderen en afvoeren van gedeponeerde opruimzakjes voor hondenafval
– verwijderen en herplaatsen hondenafvalbakjes rond de jaarwisseling
– aanschaf, onderhoud en vervanging van o.a. vervoersmiddelen
– verliezen i.v.m. het exclusieve gebruik terreinen door honden
– afschrijven en investeren vervangingen materialen en materieel
– andere aanvullende voorzieningen en overige kosten personeel

Andere belangrijke aspecten:
– Medische en maatschappelijke kosten als gevolg van bijtende honden. Dit zou centraal moeten worden
bijgehouden om nader beleid te kunnen maken. Hier speelt ook de aansprakelijkheid.
– De volksgezondheid vereist, specifiek met het oog op spelende kinderen, dat openbaar gebied als wegen,
plantsoenen en groenstroken, zoveel mogelijk schoon wordt gehouden. In veel gemeenten zijn er dan ook
speciale ploegen die hiervoor zorgen en veel geld kosten aan personeel en materieel.
– Hondenuitlaatplaatsen zijn exclusief domein voor honden. Het is nagenoeg onmogelijk multifunctioneel
gebruik te creëren. Deze exclusiviteit kost veel geld en mag dan ook wel extra belast worden. Wellicht is
het een gedachte ook OZB door te berekenen aan de eigenaren van honden.
– Regelmatig worden er sandwichborden geplaatst en weer verwijderd met de tekst dat honden de behoefte
in de goot dienen te doen op straffe van een bekeuring. Voor de handhaving en de controle is echter wel
speciaal personeel nodig wat er niet is en dus is dit vooralsnog een loze kreet.
– Het is voor veel burgers een grote ergernis als eigenaren de uitwerpselen van hun hond in de openbare
ruimte en zeker in particuliere tuinen niet opruimen ondanks dat het een verplichting is. De gemeente is
voornemens de controle te verscherpen op de verplichting voor hondenbezitters de uitwerpselen van hun
hond op te ruimen. Niet aangegeven wordt hoe dit zal gebeuren en hoeveel dit kost.
– Er zullen ongetwijfeld ook in X zwerfhonden rondlopen. Omdat dit niet wenselijk is zullen deze
honden moeten worden gevangen en worden ondergebracht. Daarna zal zo mogelijk de eigenaar moeten
worden opgespoord. Is opsporing of herplaatsing niet mogelijk dan zal over de hond een besluit moeten
worden genomen dat ook administratief dient te worden vastgelegd.
– Onbekend is of er in X de mogelijkheid tot het verlenen van kwijtschelding van hondenbelasting
bestaat en op welke gronden. Om hoeveel gevallen gaat het, betreft het dan een of meerdere honden per
eigenaar etc..
– Als bij de politie aangifte wordt gedaan in geval van overlast of erger, te denken valt dan aan ongevallen
of letsel veroorzaakt door honden, worden er ook werkzaamheden verricht. In deze gevallen zal wellicht
ook justitie er bij betrokken zijn.
– Andere niet-genoemde aspecten.

Er zijn in X al heel wat van de eerder genoemde hondenafvalbakjes met zakjes geplaatst, vaak zonder nader overleg met de omwonenden wat begrijpelijke irritatie opwekt. Als deze hondenafvalbakjes door geheel X staan zullen dit er vele honderden zijn. De opvallende, speciale blauwe metalen boxen op paaltjes worden ook op veel plaatsen buiten de reguliere hondenveldjes neer gezet, het gebruik van de speciale hondenterreinen wordt hierdoor zeker niet bevorderd.
De gemeente moet deze boxen regelmatig vullen met plastic zakjes bestemd voor het vuil van honden. De zakjes met inhoud kunnen dan in het onderste gedeelte van het kastje worden gedeponeerd. Deze zakjes worden door de gemeente verwijderd waarbij ook het kastje zal moeten worden schoongemaakt. Door de grootte van het opvanggedeelte van de kastjes zal er zeer geregeld moeten worden gecontroleerd, anders wordt het een smeertroep. Vraag is of dat ook werkelijk gebeurt en hoe frequent.
Tot slot, elk jaar worden deze boxen rond de jaarwisseling verwijderd en later weer herplaatst. Dit gebeurd in verband met vandalisme met onder andere vuurwerk.
Het ziet er naar uit dat het systeem nogal kostbaar is, zeker gezien de loon- en materieelkosten.

Maar er is meer, veel meer.

De APV, de Algemene Plaatselijke Verordening, van de gemeente X is een heel gebruikelijke verordening en gebaseerd op aanbevelingen van de VNG. Hierin worden onder meer aan burgers die dieren hebben, in dit verband honden, nadere eisen gesteld (artikel 2:57 tot en met 2:60). De APV is normale wetgeving en de gemeente heeft als het daartoe bevoegde gezag deze verordening niet voor niets uitgevaardigd.

Net zoals in veel andere gemeenten zijn ook hier veel regels uit de APV niet of nauwelijks doeltreffend en wellicht kunnen deze regels dan ook beter worden gewijzigd of ingetrokken. Regels stellen, die daarna niet of nauwelijks door zowel burgers en als bevoegd gezag worden nageleefd dan wel onderhouden, zijn in het geheel niet zinvol. En temeer niet als er geen effectieve maatregelen zijn genomen en sancties ontbreken,
Onder effectieve maatregelen is primair te verstaan het controleren en zo nodig bekeuren op grond van de APV. Het op straatborden verkondigen dat bij poep op de stoep een geldboete mogelijk is en verder niets doen, is een schijnvertoning en zal de medewerking van de hondenbezitter niet vergroten. Het argument zal wel zijn dat het toch preventief kan werken maar zonder enig nader onderzoek valt dat sterk te betwijfelen. Wel wil de gemeente, echter wel op strikt incidentele basis, haar bijzondere opsporingsambtenaren inzetten om de hondenbezitter te controleren maar hoe en wat is de vraag.

Het is bekend dat met vakanties nogal wat honden zomaar ergens in Nederland worden vergeten. Dit verschijnsel zal zich zeker versterken in economisch mindere tijden, eigenaren zullen dan opgeven dat ze geen hond meer bezitten. Men zal dan wel een bewijs daartoe dienen te overleggen, een nota van verkoop of een verklaring van een dierenarts. Is dit niet mogelijk dan zal dit uiteraard wel gevolgen moeten hebben. Ook voor het afleveren van gevonden honden bij een kennel dienen regels te worden gesteld inzake de brenger. Het dumpen van honden bezorgt overlast maar vreemd genoeg is het volgens de belastingwijzer niet nodig op te geven waar de hond is gebleven. Vraag in dit verband is of de gemeente financieel verplicht is bij te dragen in de kosten voor de opvang van deze honden.

In de media verschijnen maar heel af en toe berichten over incidenten met honden, meestal alleen als het opmerkelijke of gruwelijke gevallen zijn. In Nederland gaat het echter met meer dan 120.000 keer per jaar dat mensen, volwassenen maar vooral kinderen worden gebeten, niet meer om incidenten. Velen voelen honden dan ook vaak als een behoorlijke bedreiging en terecht.
De liefhebbers van honden vergeten maar al te vaak dat het dieren zijn die uiteindelijk toch alleen hun instincten volgen, hoe goed ze ook zijn afgericht, ze zijn en blijven gevaarlijk. Die onberekenbaarheid geldt voor alle soorten en maten honden, misschien zijn enkel de hulphonden (blinden, politie) de uitzonderingen die de regel bevestigen. Eigenaren zeggen te vaak dat hun hond niets doet en ook niet bijt. Garanderen doen en kunnen ze dat niet en de hond houdt zijn bek. In veel landen zijn eigenaren ter bescherming van derden verplicht hun honden in het openbaar een muilkorf te laten dragen
Opmerkelijk is dat door de dierenbescherming niet voor niets de enig goede en juiste raad wordt gegeven om kinderen en honden nooit samen alleen te laten. En het landelijke informatiecentrum gezelschapsdieren heeft hierover zelfs een interactieve cd ter voorlichting uitgegeven, de blauwe hond.

Honden bezorgen niet-hondenbezitters veel overlast en ongemak. Het is behoorlijk vervelend en ook niet terecht dat vele eigenaren hun honden op de openbare weg los laten lopen. En als ze wel zijn aangelijnd kan de afstand tussen hond en baas wel tien meter zijn.
Nog niet eens gesproken over honden die voorbijgangers onverwacht en ongewenst bespringen, achterna komen, dan wel tekeer gaan of met de tanden bloot staan te grommen. Als er een opmerking over wordt gemaakt wordt er te vaak meteen gesuggereerd dat men niet van dieren houdt, wordt er gewoon een grote mond gegeven of soms zelfs met de hond gedreigd.
Bij het laten loslopen van honden in de openbare ruimte zijn een aantal algemene zaken van belang, zoals veiligheid, volkshygiëne en wettelijke aansprakelijkheid. Voor wat betreft het laatste zou het zo moeten zijn dat bij elke hond ook een verplichte aansprakelijkheidsverzekering hoort.

In X kunnen honden op vele terreinen worden uitgelaten en/of los lopen echter deze plaatsen worden slecht gebruikt. Argumenten zijn dat deze plaatsen ongelukkig liggen en daardoor onveilig zouden zijn, dat het er smerig is omdat het overvol ligt met drollen en dat het toch niet wordt schoongemaakt, dat honden daar niet echt kunnen rennen, dat ze daar vechten met andere honden enz.. Nee, dan maar liever de hond vrij laten op plekken die daar niet voor zijn bestemd, waar het overlast veroorzaakt of kinderen spelen. Niet alleen in het groen maar ook op straat of in de voortuin van anderen.
Anderzijds is het voor veel hondenbezitters niet duidelijk waar de hond nu kan worden uit- of losgelaten. De borden die dit aangeven verschillen weinig van elkaar, één regeltje verschil, ze zouden duidelijker kunnen en moeten zijn. Wellicht zijn andere borden wenselijk, mogelijk zelfs twee van elkaar afwijkende en zeker geen pseudo-verkeersbord. Er zal in ieder geval een beter zichtbaar onderscheid moeten worden gemaakt tussen uitlaatterreinen en losloopterreinen.

Honden doen hun behoefte overal waar zij dat willen omdat dat hun natuurlijke drang is. De baas gaat het in veel gevallen ook niet tegen en staat dan geduldig te wachten tot de hond zich heeft ontlast. Of dat nu in een tuin is, tegen een muur van een huis of in een groengebied waar kinderen kunnen spelen, het maakt de hondenliefhebber niet uit als het maar niet de eigen tuin of het eigen huis is. Dat daardoor anderen vaak overlast en veel ergernis wordt bezorgd is kennelijk geen bezwaar. Evenmin als het feit dat uitwerpselen van honden op openbaar terrein smerig en vies zijn en uitermate slecht voor de gezondheid van mensen, speciaal voor spelende kinderen.

Dat daarvoor het een en ander moet worden opgeruimd, daar hebben velen nog nooit bij stilgestaan. In X is het volgens de APV een verplichting om bij het uitlaten van honden de middelen bij zich te hebben om uitwerpselen van honden te verwijderen en af te voeren. Als de zakjes mee naar huis worden genomen zijn door deze bepaling in principe de dure blauwe boxen overbodig. Echter, zoals al eerder is gesteld, als er geen controle met sancties is dan is dit weer een zinloos artikel.
Er is nog een oneigenlijk argument dat hondenbezitters vaak aanvoeren om hun hond niet uit te laten op de daartoe bestemde terreinen. Ze stellen dan dat ze al veel te veel hondenbelasting betalen en het daarom volstrekte onzin vinden hun honden uit te laten daar waar ze geacht worden deze uit te laten.

Eindconclusie
Het overgrote deel van de eigenaren van honden zal terecht veel om hun trouwe viervoeters geven. Alleen al daarom is het hiervoor betoogde zeker geen kwestie van pro of contra de hond. Het bezit van een hond dient echter geen algemeen en/of maatschappelijk belang en is, met uitzondering van hulphonden (blinden, politie etc.), altijd een privé aangelegenheid.

Honden als zuiver private aangelegenheid leggen toch een oneigenlijke en ook een financiële last op de gemeenschap. Vanuit dit oogpunt is het principieel onjuist en volstrekt oneerlijk als niet-hondenbezitters verplicht zouden worden om via de algemene middelen mee te betalen aan niet-gedekte kosten. Het is dan ook niet meer dan logisch om een ter zake rechtvaardig beleid te formuleren en daarbij het profijtbeginsel volledig en integraal toe te passen op het hondenbezit.

Wil

Advertenties

46 gedachtes over “Pleidooi Pro hondenbelasting

  1. Tot slot nog een reactie op de slotalinea in het stuk van Wil Han.

    Er wordt daarbij uitgegaan van onterecht meebetalen en “niet-gedekte” kosten.

    Maar is er eigenlijk wel sprake van “niet-gedekte kosten” en sprake van een “financiele last voor de gemeenschap”? :

    Want daarbij gaat hij, denk ik, zoals zovelen, volledig voorbij aan het feit, dat hondenbezit sowieso relatief veel geld kost, en via deze uitgaven (hoe groter de hond en/of hoe meer honden, hoe hoger ook de kosten, aanschaf, aanschaf voeding, dierenartskosten, verzorgingsproducten, spullen voor de hond, hondenschool, trimmer, verzekeringen, enz.) het hondenbezit zorgt voor heel wat inkomsten (en zo ook kostendekking) voor de overheid, immers over de totale omzet die het hondenbezit genereert wordt BTW geheven.

    Daarnaast geldt ook nog eens voor de inkomsten voor de overheid: hoe groter de hond en hoe meer honden men in bezit heeft, des te meer inkomsten ontvangt de overheid hierover, wat op zich ook een rechtvaardig principe is.

    Men kan zich dan ook – wie zoekt de cijfers erbij gaat de berekening maken.. ? – afvragen of er überhaupt wel sprake is van ongedekte kosten voor de gemeenschap, wellicht of waarschijnlijk brengen al die honden zo al meer geld voor de overheid op, dan dat ze aan kosten genereren!

    Zeker na de vorig jaar doorgevoerde BTW-verhoging… is mijn inschatting dat de bedragen die er maandelijks/jaarlijks worden uitgegeven ten gevolge van hondenbezit (exclusief hondenbelasting), al overheidsinkomsten genereren die de bedragen die gemeentes hanteren voor het belasten van hondenbezit, dan wel door gemeentes/overheid gemaakte kosten, gemiddeld (en mogelijk zelfs ruim) overschrijden.

    ———-

    (En hondenbezit zou volgens de eindconclusie in het betoog (ook anderszins) geen positieve aspecten voor de gemeenschap met zich meebrengen, wat mijns inziens volstrekt onjuist en een erg eenzijdige beschouwing is, want hondenbezit bevordert ook de sociale contacten in de eigen leefomgeving en kan zo de sociale samenhang in een buurt ten goede komen, heeft gemiddeld een positieve invloed op de gezondheid van de eigenaren (conditie, bloeddruk) en zorgt zo in in zekere mate voor een reductie in zorgkosten, en hondenbezitters houden niet zelden ook een oogje in ’t zeil in de woonomgeving als zij in de avonduren nog een ronde maken en komen zo de veiligheid in de buurt ook ten goede).

    • Ik ben uitgegaan van het gegeven dat honden een private aangelegenheid is. Dat u daar voor kosten moet maken is derhalve een gegeven. U noemt een aantal aspecten zoals dierenarts, trimmer etc. die daar bij horen en voor uw rekening zijn. Mijn betoog betreft dat gedeelte wat de overheid aangaat en ook die kosten zult u moeten betalen. Een hjond hebben is geen maatschappelijke verplichting, integendeel. Dat een hond uw lichamelijk welzijn bevordert is mooi meegenomen, voor u.

      • Wil,

        Vuurwerk afsteken is ook geen maatschappelijke verplichting. Toch kost het afsteken van vuurwerk de maatschappij miljoen euro’s per jaar! Er zijn tal van voorbeelden denkbaar. Uw reddernering klopt echt niet. Maar discussie hebt u wel uitgelokt en dat is niet onbelangrijk.

      • Wil,

        U betoogt dat er geen kostendekking is, ik geef aan dat de hondenbezitter middels zijn uitgaven voor de hond per definitie al fors bijdraagt aan de algemene middelen. Het is daarom ook nogal de vraag of hondenbezit (bijdragen via hondenbelasting niet meegenomen) nou werkelijk een financiele last op de gemeenschap legt of er dat sprake is van het tegendeel. Daar gaat u inhoudelijk (en voor het gemak?) nu niet op in.

  2. Er bestaat inmiddels een chip- en registratieplicht voor honden. Dit geschiedt op kosten van de hondenbezitter bij een stichting.

    Het aangevoerde argument pro-hondenbelasting rondom o.m. herkomst van gedumpte of zwervende/gevonden dieren is dan ook niet relevant.

    —-

    Het verhaal in de casus is niet waterdicht/bevat ongerijmdheden in argumentatie. Er worden torenhoge kosten aangevoerd die per hond per jaar zouden worden besteed/gemaakt voor het hondenbeleid, maar in de verdere redevoering is dan weer sprake van misstanden en overlast omdat voorzieningen niet worden onderhouden en regels uit de APV niet gehandhaafd. Dat kan dan niet met elkaar kloppen, niet waar?

    De hondenbezitter die zich gewoon houdt aan de fatsoensregels en APV veroorzaakt in principe per definitie geen overlast en extra kosten. Immers de hond is vrijwel altijd aangelijnd (ze mogen vrijwel nergens loslopen) en ontlasting wordt opgeruimd, vaak ook met zelf meegenomen zakjes, gaat in de eigen afvalbak waarvoor afvalstoffenheffing betaald wordt, zo zie ik niet hoe ik, als ik mijn hond uitlaat enige meer of extra onkosten voor de gemeenschap veroorzaak, dan iemand zou doen die met zijn kinderen aan de wandel is, of op enig andere manier te voet onderweg is.

    Het is niet het bezit van honden, maar de mentaliteit (en of onkunde in omgang met het dier) van sommige mensen, in dit geval eigenaren van honden, die leidt tot allerlei argumenten die in het discussiestuk als “pro-hondenbelasting” worden genoemd.
    Op die gronden/argumentatie zou een kattenbelasting net zo, zo niet nog meer gerechtvaardigd zijn. (De katten lopen vaak zonder toezicht rond, niet bij uitzondering, maar in de regel ook op andermans privé-terrein, ontlasting wordt per definitie niet opgeruimd, het zwerfdierenprobleem is onder katten vele malen groter. En de schade die loslopende katten aan de inheemse (toch al bedreigde) fauna aanrichten is ongekend. (Ook daar is onderzoek naar gedaan, de cijfers liegen er niet om.)

    Ergernis en overlast van honden(poep): Waar het een mentaliteitsprobleem van de eigenaar betreft, los je dat, helaas en als zo vaak niet op door dan maar belasting te gaan heffen en al helemaal niet als dat grotendeels voor algemene middelen is, dat is eerder een “vrijbrief” en stimulans, want bij die mentaliteit is het dan vaak: ik betaal er toch ook flink voor, dus laten zij de boel dan ook maar opruimen.

  3. Ten aanzien van de hondenbeten – het gevaar wat van honden uitgaat en de maatschappelijke kosten:

    Ik heb de exacte cijfers niet meer in mijn geheugen, maar uitgaande van de statistieken die ik gelezen heb in een gerenommeerd onderzoek naar agressie bij honden in Nederland, kan gesteld worden dat men werkelijk vele male banger zou moeten zijn voor zijn medemens dan voor een hond. Het percentage honden dat “over de schreef gaat”, staat in geen verhouding tot het percentage 2-beners dat geweld pleegt, letsel veroorzaakt en/of agressief gedrag vertoont. De (“pro-hondenbelasting”)-argumenten rondom gerelateerde secundaire kosten vallen zo eigenlijk ook al weg, afgezien daarvan is de hondenbezitter (al dan niet daarvoor verzekerd) aansprakelijk voor dergelijke schade. Zorgkosten kunnen ook op aansprakelijke partijen verhaald worden.

    Dus ook dit deel van het betoog – als het gaat als argument pro hondenbelasting – is niet relevant.

    Het argument dat het niet eerlijk zou zijn dat anderen meebetalen, vind ik ook niet steekhoudend, er zijn al meerdere zaken genoemd (bijvoorbeeld kinderopvang e.d.), in het kader van “maatschappelijke on-kosten” ook, gooi ik hierbij de vuurwerkafstekers in de groep, waarbij iedere jaarwisseling forse schade, vervuiling van de leefomgeving, kosten voor preventie en belasting van het gezondheidssysteem (vuurwerkslachtoffers) aan de orde zijn. Al iemand gehoord over vuurwerkbelasting?

    Voor een zuivere discussie over “kostenposten” zouden de kosten voor registratie, inning, vergunningverstrekking en controle/handhaving die voortkomen uit het feit alleen dat de belasting geind wordt, al buiten beschouwing dienen te worden gelaten. Deze kosten komen immers niet voort uit het hondenbezit, maar worden gegenereerd om belasting te innen.

    Het argument dat het niet eerlijk is dat niet-hondenbezitters mee zouden moeten betalen aan voorzieningen (vaak is dat in de praktijk overigens veel minder dan in bovengenoemde casus, en is er sprake van stukjes openbaar groen/bos, wegbermen, die zonder die aanwijzing (voor hondenuitlaten) evenveel of -weinig gemeentelijke onderhoudskosten genereren) kan eenvoudig worden gepareerd met het argument dat het niet eerlijk – zoniet veel oneerlijker is, dat hondenbezitters onevenredig veel moeten bijdragen aan algemene middelen, daaronder ook voorzieningen waar zij zelf nooit gebruik van zullen maken, of onkosten die zij niet veroorzaken. Punt.

    Ik heb het betoog niet tot het einde doorgelezen, wellicht op een later tijdstip nog eens.

    ——–

    Goede “pro-argumenten” zouden m.i. zijn:
    – Beperking van het hondenbezit (in de zin van beperken van impulsieve aankopen), maar dat effect is er nauwelijks
    – Wanneer de hondelbelasting wél een doelbelasting zou zijn, en de opbrengsten worden ingezet om
    * asielen te ondersteunen (vrijstelling voor bezitters van asielhonden)
    * hondenscholen te subsidieren/faciliteren (educatie hondenbezitter, minder gedragsproblemen bij honden enz.)

    En nog mooier zou zijn als in Nederland, net als in Zwitserland er een verplichting bestaat voor (toekomstig) hondenbezitter een “hondenrijbewijs” te halen. Dit is, het volgen van een theoriecursus voorafgaand aan aanschaf/bezit van de hond, en de plicht om met de hond ook een hondenschool te bezoeken.

    Dit voorkomt impulsaankopen of keuzes voor het verkeerde ras, (of verkeerde “fokker”), draagt bij aan meer welzijn voor de dieren, minder overlast en zal ook van positieve invloed kunnen zijn als het gaat om misstanden in de hondenhandel en -fokkerij.

    Maar dat terzijde. Als er met het belastinggeld wat geind wordt voor hondenbezit op die manier beleid wordt gemaakt en voorzieningen betaald, zal ik er geen bezwaar tegen maken.

    • PS: Met “verkeerde ras” bedoel ik de keuze voor een hond die qua karakter en (bewegings-)behoefte niet goed past in de leefsituatie en/of met het karakter van de aspirant-eigenaar. Wat vaak leidt tot gedrags- en welzijnsproblemen voor de hond, overlastsituaties, en toestroom naar asielen. (met name rond vakantieperiodes).

      • Om de drie reacties samen te beantwoorden het volgende. Mijn discussiestuk gaat over honden en niet over datgene wat mensen doen. Voor de rest, ja de kosten zijn torenhoog per hond en dan heb ik nog niet eens alle kostenposten meegenomen. Als hondenbelasting doelbelasting wordt dan is de verwachting dat ook het aantal honden in Nederland zal verminderen. Tenslotte, ik ben een tegenstander van subsidies, als je je hand ophoud kun je je broek niet ophouden.

        • Wil,

          U hebt veel gezegd en beweerd. Kunt u deze beweringen met kei harde cijfers onderbouwen. Op een “onderbuik gevoel” kan er geen legitieme discussie plaatsvinden. We zien in deze discussie uw cijfermatige onderbouwing tegemoet!

          • Mijn discussiestuk geeft slechts aspecten weer, zij het niet in extenso, zodat een gemeente hierbij de bedragen kan zetten. Deze bedragen zullen voor iedere gemeente anders zijn en afhankelijk van de getroffen maatregelen. Vraag het dus aan uw gemeentebestuur.

            • Uw reactie was voor speelbaar! Veel gemeenten kunnen geen bedragen noemen omdat men zegt dat ze daartoe niet verplicht zijn. Dit komt omdat hondenbelasting geen doelbelasting is. Dus dit komt omdat de hondenbezitter gewoon wordt uitgemolken. De oplossing is om geld voor de algemenen middelen uit de daarvoor bestemd belasting te halen. Gebruik de WOZ. De perceptie kosten zijn laag dus het rendement hoog en geen bestuurder hoeft te klagen over gaten in de begroting.

        • ” Mijn discussiestuk gaat over honden en niet over datgene wat mensen doen.”

          Het hele discussie stuk gaat over wat mensen doen – met hun honden, mensen bij de gemeentes met hun inkomsten en uitgaven enzovoort. Over de hond zelf gaat het helemaal niet.

          Mij bekruipt overigens het gevoel dat u wel degelijk en een niet geringe hekel aan honden heeft – al is dat verder inhoudelijk niet relevant.

          U maakt een losse opmerking over subsidies, ik vraag mij af wat de relevantie daarvan is in relatie tot de discussie, heeft iemand subsidie ter sprake gebracht?

          Ter sprake kwam wel een scenario waarin het geld wat geind wordt als hondenbelasting dan ook te besteden als doelbelasting. In plaats van een middel om een bepaalde groep uit de samenleving te misbruiken om gaten in de begroting bij de gemeentes te dichten.

          Als alle groepen die met hun privé-aangelegenheden kosten voor de gemeenschap worden benaderd op de wijze zoals u hier in uw betoog bepleit en uitspint met betrekking tot hondenbezitters is er uiteraard géén sprake van rechtsongelijkheid en discriminatie. Maar zeg nu zelf, dat zou zelfs u toch echt te ver gaan..

          U herhaalt uw bewering “de kosten zijn torenhoog per hond en dan heb ik nog niet eens alle kostenposten meegenomen”. Het is al gezegd, de onderbouwing ontbreekt en dat is geen basis voor een discussie.
          Uitgaande van kosten die mijn hondenbezit voor de gemeenschap veroorzaakt: Vrijwel nihil, de financiele baten zijn aanmerkelijk, middels de 21% bijdrage aan de staatskas over de uitgaven die het hondenbezit genereert. Men kan daar ook blij mee zijn, als medeburger, daarbovenop betaal ik dan ook nog hondenbelasting…

          Ik zie niet in hoe u het u in uw hoofd haalt dat u financieel benadeeld wordt door het gegeven dat ik een hond heb, nee u zou er blij mee moeten zijn, want in de huidige situatie betaal ik een stukje meer dan u mee ten bate van de algemene middelen, en u daarom dus minder, al is dát niet eerlijk.

    • Op verzoek van Wil plaats ik het laatst bericht in deze discussie. Ik wil iedereen bedanken voor jullie bijdragen.

      Name: Wil
      Email:
      Comment: Ls.,

      Voorop gesteld, mijn waardering voor het opnemen van mijn voor u controversiële bijdrage, het getuigt van moed en een open houding.

      Het lijkt mij juist de discussie over de kosten en baten van honden te sluiten, eindeloos doorgaan is niet juist.

      Mijn bijdrage was bedoeld om de helaas te prominent aanwezige eenzijdige tunnelvisie te doorbreken en aan te tonen dat er wel degelijk maatschappelijk veel meer kosten zijn dan baten. Ook hoop ik dat het heeft bijgedragen aan het bewust worden van het feit dat honden enkel en alleen een zuivere privézaak zijn en meer niet, hulphonden uitgezonderd.

      Voor wat betreft de reacties, het voerde mij te ver om op elke reactie nader in te aan, sommige waren dat ook zeker niet waard, daarom heb ik een keuze gemaakt. Deze keuze was gebaseerd op het onderwerp hond, niet op allerlei aspecten die daar niets mee te maken hadden. Een uitzondering, mensen en laat staan kinderen vergelijken met honden is hogelijk verwerpelijk.

      In mijn visie is het niet meer innen van belasting op honden geen optie, wel dat de hondenbelasting wordt omgezet van een algemene belasting naar een doelbelasting, dat zou heel veel duidelijkheid geven. Hiervoor is echter wel een wijziging van de gemeentewet noodzakelijk.

      Het afwachten is uiteraard het hoger beroep, waar ook ik heel erg nieuwsgierig naar ben.

      Tijd: zondag mei 26, 2013 pm 313: 50pm

  4. Wauw, ik heb me door de tekst geworsteld. Indrukwekkend hoor, zoveel onzin kunnen produceren. Het zou me niet verbazen als deze schrijver een ambtenaar (onrendabele) is.
    Ik sluit me aan bij Bert, Ruud, Lydia, Petra en de rest. Discussie met deze tunnelvisionair totaal zinloos.

  5. Katten zijn ook een grote ergernis. Kattenbezitters laten ze zonder blikken en blozen bij andere mensen in de tuin poepen. Bovendien vreten ze alle kleine beestjes in m’n tuin op en graven ze de planten om. Meerdere malen per jaar krijsen ze de buurt bij elkaar omdat de helft van de bezitters de katten niet laat castreren / steriliseren of ze slaan elkaar uit territoriumdrift de koppen in. Ik vind het onbegrijpelijk dat deze mensen geen kattenbelasting hoeven te betalen. Wel zijn dit de mensen die het hardst gaan klagen als ze ergens in een hondendrol zijn gaan staan.

    Zover ik weet staat er in de flora en faunawetgeving dat huisdieren (in het algemeen – dus ook katten) niet los mogen lopen zodra ze het eigen “erf” verlaten. Dat betekend dat katten dus helemaal niet los horen te lopen buiten je eigen tuin. Doe ze maar aan een lijntje met een tuigje (gaat prima) of houd ze binnen. Het zijn huisdieren, dus houd ze ook in huis en val er anderen niet mee lastig. Ik moet mijn honden ook aangelijnd houden binnen de stadsgrenzen.

    Ik vind het zo typisch dat men zich niet mag aanstellen als een vreemde kat in je tuin poept terwijl de hel los breekt als je hond z’n behoefte in de goot doet en je het niet opruimt. Wat mij betreft is dat precies hetzelfd. Hoe vaak heb ik kattenbezitters al horen zeggen “het is maar een klein drolletje, bovendien begraaft de kat het”. Het wil maar niet in hun botte koppen dat ik hun huisdier niet in mijn tuin wil hebben. Begraven of niet, het blijft kattenpoep die in mijn tuin ligt. Ik heb die mensen ook gewaarschuwd dat ik het de volgende keer bij hun door de brievenbus naar binnen duw als hun kat weer z’n behoefte in mijn tuin doet.

    Paarden is net zo iets. Ik woon weliswaar in de stad, maar ben regelmatig bij m’n ouders op bezoek die in een dorp wonen dat een paar kilometer verderop ligt. Ik heb al verschillende keren gehad dat als ik s’ avonds terug kwam, ik met de scooter bijna onderuit ging omdat ruiters de berg stront niet hadden opgeruimd (terwijl dit wettelijk wel verplicht is!) die midden op het (brom-)fietspad lag.

    • Beste lezers,

      Dat andere (huis)dieren overlast veroorzaken is een feit!

      In verband met het beschikbare webruimte, wil ik vanaf nu heel kieskeurig zijn met het publiceren van klachten die over dierenoverlast gaan. Een bericht dient wel iets toe te voegen aan de discussie en geen herhaling van zetten te zijn.

      Ik vraag uw begrip hiervoor.

  6. Slaat echt totaal nergens op. De hond is het enige huisdier waarvoor in Nederland belasting moet betalen, terwijl iedereen met een kat die gewoon lekker naar buiten laat gaan, en een ander met de rotzooi opzadelt. Hondenbezitters worden geacht achter hun hond op te ruimen (ik doe dit overigens uit principe niet), maar ik heb nog nooit iemand met een schep en een zakje de uitwerpselen van zijn kat uit mijn tuin zien halen.

    Om nog maar te zwijgen van de paarden die hier met enige regelmaat door de straat komen …

Reacties zijn gesloten.